EdgeZero Verhalenwedstrijd & Uitgeverij
De afgunst die ik voelde bij het zien van de gracieuze bewegingen van mijn zwaardkunstmeester wedijverde met regelmaat met de zucht naar zijn vermeende weelde en rijkdom. Ik zeg vermeende omdat ik inmiddels beter weet welke prijs hij elke dag weer betaalde. Net als ikzelf. In het zevende jaar van mijn leergang behaalde ik de…
1. Jens Grendel was een aan lagerwal geraakte magiër. Niet heel raar, alle magiërs waren verslaafde malloten die hun hersenen opbrandden met het snuiven van m-poeder. Maar in de heldere momenten die ze hadden, konden ze de mooiste magie bedrijven. ‘Doe me nog een gint, Rocco,’ zei hij tegen de barman van de Jonker…
Alles was zwart. Ik bedoel dan niet het zwart dat je ziet wanneer het nacht is en je het licht uitdoet, of het zwart wanneer je je ogen sluit. Nee, ik bedoel het zwart van de leegte die in je herinnering gaapt na een diepe, droomloze slaap. Er was geen enkele gewaarwording. Geen licht, geen…
Toen ik Manjit ontmoette, niet onder de meest eerbare omstandigheden, was die een vrouw. De avond was gevallen en de mist, die de hele dag niet echt was opgeklaard, was nog dikker geworden. Het was met tegenzin dat ik het huis verliet en een rijtuig zocht, en het was met nog meer tegenzin dat ik…
Vader bracht een heks naar ons huis. O vader! Waarom moest je met die slang trouwen? Waren we niet gelukkig samen? Ik kon zonder moeder. Ik had nooit een moeder gekend, ik had er geen nodig. En zeker geen heks als Catherina D’Olphansy. De mist hing zwaar over het land toen vader terugkeerde van zijn…
Zo ging het altijd. Lucius de Sterrenwichelaar zette zijn kistje neer op het marktplein in het afgesproken dorp, meestal eind van de middag, wanneer het boerenvolk terugkwam van het land en zich wilde laven aan een pintje of iets sterkers. Hij was het soort vermaak dat ze wel konden waarderen, enerzijds serieus, anderzijds potsierlijk met…
illustratie door Elora Sperber Dit verhaal (en andere schitterende verhalen ) is ook te lezen in MISTFLARDEN & MOORDJUWEELTJES 1 Titus stopt niet met huilen. Geen van de gebruikelijke trucjes werkt. Zelfs de omslagdoek van zijn moeder, waarin haar geur nog rondhangt, brengt hem niet tot rust. De afgelopen nachten heb ik nauwelijks een oog…
Dood, melaatsheid, ketterij, Onheil, duivelen gaan voorbij Cassius, hoewel het liefst vertoevend te midden van zijn boeken en manuscripten, had zich de nodige moeiten getroost om zijn Truffelveld nabij de westelijke boorden van het Hercynische woud ontoegankelijk te maken voor ongenode gasten. Er liep maar één pad naartoe tussen hoog oprijzende eiken, populieren…
1: Wrakpiek ‘Kus mijn kont,’ siste de groene imp Kaghane tegen de jongeman Koshado, die prompt gehoor gaf aan het verzoek van de kleine demon. ‘Nu ik,’ gromde de rode imp Mirume en nam de plek van Kaghane in, hetgeen gepaard ging met gekrijs en gekrab. Groen en rood mochten elkaar niet, hoewel Koshado…
1 Toen de koperen trekbel voor de derde keer luidde, liep Alice Hargreaves, née Liddell, zelf de trap af. Het was natuurlijk niet zoals het hoorde, maar ze was eigenlijk wel nieuwsgierig naar de bezoeker. Per slot van rekening was zij de gastvrouw. Al met al verwachtte ze er niet veel van: de meeste van…