EdgeZero Verhalenwedstrijd & Uitgeverij
Aankomst Ontwaken. Pijn. Bewustzijn. Angst. Beelden. Chaos. Begrip. Kalmte. Logica. Yuyan Shiyon Zhe maande zijn hart tot kalmte terwijl hij langzaam de chaos in zijn brein verder onder controle bracht. Zodra hij voelde dat hij weer binnen normale parameters opereerde, opende hij zijn ogen. De bekende, witte wanden van de slaapcapsule. Twee mogelijkheden: plaats…
‘U weet zeker dat ze er niets van zal voelen?’ vroeg ik. ‘Ik verzeker het, juffrouw Fairweather,’ mompelde de professor terwijl hij op zijn knieën een gigantische trompetachtige hoorn op het apparaat schroefde, dat de hele tafel in beslag nam: een doolhof van koperen pijpen, wielen en radertjes, een grote zwarte schijf met witte strepen…
De ladder zakte een handbreedte weg in het natte gras toen Pier Ruygbroeck zijn voet erop zette. Hij bleef even staan, luisterde naar het zachte, zompige geluid van water dat uit de bodem werd gedrukt, en klom toen verder. Aan het eind van het dorp lag het huisje laag tegen de dijk, half verscholen achter…
De wind sneed over de heuvels, huilend tussen de takken van oude eiken, en sloeg ruw tegen de ramen van het huis aan de bosrand. Mira stond bij het vuur, haar vingers gleden over de rand van een porseleinen kop. In de haard knetterden kruiden die een geur van verbrande honing en rottende bloemen verspreidden….
Artist: Henry B Kummel Vandaag is de wereld nog steeds een vreemde en onafgewerkte plek, zoals hij dat altijd was. Het leven ligt in het verlengde van gisteren, en onze intenties zijn slechts voor morgen bestemd. Zo denken wij er allemaal over, terwijl we langzaam zuidwaarts reizen aan boord van een zo goed als leeg…
De rook van brandend hars likte aan de lucht, kronkelend als een slang die naar het lichaam van de zon reikte. Tenochtitlán ademde zwaarder dan normaal. Alsof de stad wist dat haar einde naderde. Axayacatl stond aan de rand van het paleisplein, waar de geur van bloed sterker was dan die van de bloemen die…
Therapie voor een stad Lamprey is geobsedeerd door de dood, de Stad is immers zelf dood geweest. Ooit roemde men haar vanwege de onverwoestbare bamboestaketsels van haar hoogbouw. Toen kwam het grote Vulgusoproer. Aan de onafzienbaar lange kade vloog een magazijn met walvisolie in brand; een tweede volgde, toen nog een paar. Tenslotte bereikten…
De appelboom stond trots en eenzaam in het veld, als een vergeten monument van eenvoud. Haar knoestige takken strekten zich uit naar de hemel, gehavend door jaren van wind en regen, maar nog steeds vol met knoppen die beloftevol in de zon schitterden. Voor Hans en Tim was het hun heiligdom, een plek waar de…
Verdomde tiener! Ik vloek inwendig bij het lezen van mijn dochters bericht. Het moest en zou fout lopen met die jongen. Had het zin mijn vijftienjarige dochter te waarschuwen? Nee, dat verliefd kalf had er geen oren naar. Nu kan moeder de brokken lijmen. Waarom heeft Charlotte de koppigheid van haar vader geërfd? Ik werp…
De maanbasis ademde nog. Een trage, constante ademhaling: de zoem van luchtfilters, het geruis van de hydroponische tuin, het zachte klikken van de verwarmingssystemen. Alles werkte. Alles bleef draaien, trouw en onvermoeibaar. En toch was Dana gebroken, leeg, uitgeput. Ze zat aan de lange metalen tafel in de gemeenschappelijke ruimte, haar handen om een beker…