Uitslagen en tussenstanden 2025

15 december 2025 – 21:15

Aan alle wedstrijden komt een einde. Ook aan deze wedstrijd.
Het publiek heeft gesproken, met meer stemmen – en dus commentaren – dan ooit.
Van harte gefeliciteerd aan de nummer 1 en de nummers 2.
Een leuk detail is dat de top 2 uiteindelijk bijzonder dicht bij elkaar lag, een echte nek-aan-nek race.

===

En dus gaan we beginnen met de uitslag van de EdgeZero publieksprijs.
We zijn traditioneel ingesteld, dus het proces is vergelijkbaar met de voorgaande jaren.
Laatste verhalen eerst en we werken naar de top 3 toe.
Toepasselijk voor ons jubileum is er een flink aantal lezers geweest
dat hun top drie heeft ingezonden. Dat kan natuurlijk verrassingen opleveren
in de eindstand … Naast flink veel commentaren.

1^ste – Bushalte – Alexander Verbeek- van den Toren – Winnaar EdgeZero Award

• Dit verhaal krijgt mijn Miley Cyrus award, want het kwam binnen als een sloopkogel. Waar het plot heengaaat is al snel duidelijk, maar het raakte me heel hard in de details.
• Mooi hoe eerder gemaakte keuzes in het leven achteraf de juiste blijken te zijn.
• Hoe zou het zijn als …? Fenomenaal ‘wat als’-verhaal, van verlangens en melancholie doordrenkt. De setting op een conventie is ‘the icing on the cake’. Ik vind parellelle werelden/ontwikkelingen/personen een bijzonder troostrijk gegeven. Een andere versie van ons doet het misschien beter.
• Mooi hoe een simpele herinnering aan een bushalte uitgroeit tot een pijnlijk maar eerlijk inzicht in jezelf. De emotionele echo door het multiversumconcept werkt verrassend ontroerend.
• De parallelle Edgars zijn een briljant idee, maar het werkt vooral door de intimiteit. Het gesprek met de ‘gelukkige’ versie is hard, herkenbaar en helend tegelijk.
• De manier waarop gemiste kansen en zelfbedrog verweven zijn met sciencefiction voelt natuurlijk. Het multiversum is geen gimmick maar een spiegel. Sterk emotioneel geschreven.
• Een prachtig portret van spijt en zelfacceptatie. Vooral de scène waarin Edgar beseft wat hij wél heft, zijn dochter, gaf me kippenvel.
• Dialoog en timing zijn uitstekend. De spanning tussen jaloezie en verbondenheid maakt het gesprek tussen de twee Edgars ongelooflijk menselijk en gelaagd. Heel volwassen storytelling.
• Het verhaal raakt omdat het geen makkelijke antwoorden geeft. Iedereen heeft iets dat ontbreekt. Die laatste glimlach tussen de twee versies is subtiel, warm en perfect getroffen.

2^de – De draad kwijt – Pan Robinson

• Heel spannend, blijft echt in je hoofd hangen en slim bedachte uitleg voor Jack the Ripper.
• De combinatie van historische Londen-gruwel en bovennatuurlijke zielslijnen werkt briljant. De sfeer is rauw, rokerig en beklemmend, precies passend bij 1888 en het Ripper-tijdperk.
• Aberforths tragische afglijden is ontzettend goed uitgewerkt. Zijn poging tot redding van Adeline is zowel liefdevol als fatale zelfmisleiding. De emotionele klap komt hard aan.
• Adeline’s transformatie is angstaanjagend subtiel geschreven. De verschuiving van warm naar koud, van menselijk naar monsterlijk, is een van de sterkste elementen van het verhaal.
• De zielslijnen als visuele metafoor zijn prachtig: eenvoudig, symbolisch en toch verpletterend effectief. Vooral in de laatste confrontatie werkt het idee enorm krachtig.
• Het verhaal weeft historische feiten en fictie zonder naadloosheid te verliezen. Jack the Ripper is zelden zó origineel geïntegreerd: niet als dader, maar als katalysator van tragedie.
• De finale is ronduit vernietigend. Liefde, schuld, waanzin en bovennatuurlijke logica komen samen in een slot dat nog lang blijft resoneren. Een hoogtepunt in de bundel.

2^de – Goudvonkend engelenhaar – Sophia Drenth

• Ik vond dit een goed verhaal, ondanks het leed dat in het schilderij De Nachtwacht verborgen blijkt te zitten. Het idee dat een schilderij andere dingen laat zien dan er werkelijk geschilderd zijn, indien je zuiver pigment gebruikt, is leuk bedacht. Daar staat tegenover dat klanten stilte kunnen kopen om te voorkomen dat mensen dingen in een schilderij zien die ze niet mogen zien. Die twee elementen zorgen ervoor dat Rembrandt in een hele lastige positie zit. Je voelt mee met de min en Rembrandt. Het verhaal is mooi verteld. Duidelijke historische setting, door goed gebruik van details voor schilderbenodigdeden, spullen in en rond het huis.
• Goudvonkend engelenhaar van Sophia Drenth was al mijn favoriet in haar kunstzinnige bundel en blijft een indrukwekkende mengeling van Nederlandse historie met een stuk alternatieve fantasie en een bijzonder vleugje magie.
• De historische sfeer is fantastisch neergezet. De combinatie van Rembrandts atelier, zuiver pigment en duistere geheimen geeft het verhaal een intense, bijna tastbare spanning.
• De emotionele kern is ijzersterk: het verdriet, de woede en de onrechtvaardigheid rond de meisjes voel je in elke scène. Het maakt de climax verpletterend.
• De verteller is een prachtig moreel kompas: loyaal, bang, woedend, en uiteindelijk vastberaden. Haar worsteling met de waarheid gaf het verhaal een onverwachte diepte.
• De scènes rondom het schilderproces zijn indrukwekkend precies beschreven. Het zuivere pigment krijgt een bijna magisch-realistische kwaliteit die perfect aansluit bij het morele thema.
• De onthulling in het schuttersstuk is briljant gedaan. Het is geen info-dump, maar een ervaring: je voelt de waarheid in je maag zakken, net als de verteller.
• De slotscènes op het galgenveld zijn grimmig en onvergetelijk. Het verhaal durft hard te zijn, zonder effectbejag. Een uitzonderlijke mix van tragedie, magie en historische kracht.

4^de – Wolkenzoon – Filip Camerman

• De verschuiving van ontroerende vader-zoonreünie naar pure existentiële horror is schitterend gedaan. De leegte én de verveling worden bijna fysiek voelbaar, en dat maakt het einde des te vernietigender.
• Het verhaal gebruikt sciencefiction om een moreel dilemma te ontleden: wat is bewustzijn waard als niemand het nog ziet? De wreedheid van de zoon is subtiel maar keihard.
• Compleet originele plot, met een fascinerende kijk op (mogelijke) taalontwikkeling. De eenzaamheid, vervreemding en verveling van de personages wordt subliem weergegeven.
• De taaldegeneratie is briljant gevonden. Niet alleen logisch binnen de simulatie, maar ook symbolisch: twee geesten die te lang afgesloten blijven, creëren hun eigen universum van klanken.
• De opbouw van tijdsvervorming, seconden buiten, eeuwen binnen, is uitzonderlijk knap uitgewerkt. De lezer voelt de ondraaglijke uitrekking van het bestaan bijna zelf.
• Dit verhaal hakte er echt in. Eerst denk je: mooi, vader en zoon weer samen. Maar het werd zó donker, zó langzaam gekmakend… Het einde voelde alsof iemand het licht ineens uitknipt.
• Het slot, waarin het proces letterlijk wordt afgebroken, is ijskoud en perfect getimed. De menselijke tragedie verdwijnt in één technische ingreep. Hartverscheurend en genadeloos.
• De vertelstem is prachtig: helder, intiem, en geleidelijk steeds wanhopiger. De vergelijking tussen contemplatieve rust en langzaam wegrottende bewustzijnsresten blijft lang nazinderen.

5^de – Grootadmiraal Isabella keert terug van de Grensoorlogen – Tais Teng

• De combinatie van militaire SF en aristocratische familiedrama werkt geweldig. Isabella is scherp, trots en ironisch tegelijk, wat het verhaal heerlijk leesbaar maakt.
• Dit las echt heerlijk weg. Isabella is stoer, slim en ook een beetje gemeen, precies goed. Die grote ruimtegevechten en die rare truc met de bemanning waren supervet om te lezen.
• Het moment waarop ze de volledige bemanning in haar exabytedrive redt, is briljant. Een mix van heldendaad, zwarte humor en technologisch vernuft.
• De dialogen met haar moeder zijn fantastisch: elegant, venijnig en vol klassebewustzijn. Het geeft de SF-actie onverwachte lichtheid en charme.
• Het verhaal verenigt space opera-spectakel met scherpe karakterpsychologie. Isabella’s strategische handelen, haar complexe moederrelatie en de flamboyante wereldbouw illustreren hoe politieke macht, technologie en persoonlijke identiteit elkaar voortdurend hervormen. De tekst excelleert in stilistische controle en thematische gelaagdheid.
• De scène bij Fomalhaut is indrukwekkend beeldend. De asteroïden als wapen voelde origineel en episch, zonder de emotionele kern van Isabella te verliezen.
• De onthulling van de trouwteleportatie is komisch én ontroerend. Een perfecte Teng-ending: theatraal, warm en overduidelijk briljant in timing.
• Wat dit verhaal zo sterk maakt, is de balans: grote ideeën, persoonlijke keuzes, humor, tragedie en een volkomen overtuigende toekomstwereld. Een echte uitschieter in de bundel.

6^de – De verborgen herinneringen aan Nieuw Versaille – Laura Scheepers & Mike Jansen

• Het is zo’n mooie magische dystopie in een alternatieve toekomst – magie, demonen en arme Mashira…
• De mix van steampunk, vervuilde magie en morele corruptie is bijzonder sfeervol. De Verboden Zone voelt tastbaar gevaarlijk en maakt Jens’ wanhoop bijna invoelbaar.
• De opbouw naar Blauwe Garrit is echt indrukwekkend: langzaam, dreigend, en dan volledig sinister. Het verhaal gebruikt wereldbouw als instrument voor pure spanning.
• Jens’ verslaving en morele zwakte geven het verhaal onverwachte diepgang. Hij is geen held, maar juist daardoor werkt zijn overlevingstocht zo sterk.
• Man, dit verhaal zat echt vol viezigheid en gevaar. Dat hele Nieuw Versaille voelt alsof je er beter nooit komt. Jens is geen held, maar juist daardoor geloofde ik hem. Spannend, smerig en toch super boeiend.
• De beschrijving van de overwoekerde heuvels en die tunnels vol water en echo’s is fantastisch. De atmosfeer is continu beklemmend.
• Ik vond vooral de morele ironie sterk: de industrie die magie verving, creëerde uiteindelijk iets dat geen van beide beheersen kan. Een thematische cirkel.
• Het verhaal onderzoekt hoe industriële uitbuiting, magie en persoonlijke degeneratie elkaar wederzijds versterken. De Verboden Zone fungeert als ruimtelijke metafoor voor collectief verdrongen schuld, terwijl Jens’ verslaving een individuele spiegel vormt. De ambigue finale bevestigt deze morele complexiteit overtuigend.
• De finale met Jan de Patroon is steengoed. Geen klassieke overwinning, maar een smerig, moreel ambigue slot dat uitstekend past bij de wereld en personages.

7^de – De komst van de Achille Lauro – Adriaan van Garde

• Het verhaal bouwt heel naturel spanning op: twee broers op vakantie, een stil dorp, niemand die echt iets uitlegt. Juist die gewone setting maakt de latere onrust extra krachtig.
• “De zee leek alsof ze haar adem inhield” … die zin zette meteen de toon. Daarna wordt alles langzaam dreigender, zonder groot spektakel. Subtiel en heel effectief verteld.
• De ontmoeting met Eligia werkt geweldig: vriendelijk, dorps, maar tegelijk net te perfect. Je voelt dat er iets niet klopt, maar kunt het niet aanwijzen. Dat maakt het verhaal sterk.
• De scène op de kade was voor mij het hoogtepunt. “Alsof het schip een hele stad had uitgespuugd” is zo’n beeld dat meteen blijft hangen.
• De broersdynamiek is heel menselijk neergezet. Hun kleine discussies en nonchalante optimisme contrasteren mooi met de toenemende dreiging. Daardoor komt de finale des te harder binnen.
• Het verhaal speelt bewust met het contrast tussen een gezellig vakantie-uitje en een dorp waar niemand bereid is iets uit te leggen. Dat maakt alles meteen spannend. De broers blijven nuchter, maar als Eligia verschijnt en steeds meer details niet kloppen, groeit het gevoel dat het dorp iets verbergt. De scène aan de kade vormt het kantelpunt: daar wordt duidelijk dat de Achille Lauro geen schip van hoop is, maar van verdwijnen.

8^ste – Van der Decken Redux – Eowen Valk & Mike Jansen

• Een spannend spookverhaal met veel actiescènes. Je krijgt medelijden met de passagiers dat ze aan boord zijn gestapt. Je leeft echt mee met die arme Maurits die veel voor zijn kiezen krijgt. Fijne vertelstem, want het verhaal leest soepel uit. Rijke setting aan boord van het passasierschip tijdens verschillende historische tijden. Leuk dat er stukjes VOC historie in verwerkt zitten.
• De structuur van parallelle tijdlijnen werkt bijzonder sterk: terwijl het moderne schip desintegreert in angst en verwarring, ontvouwt het VOC-verleden zich als een onontkoombare kracht. De langzaam toenemende overlapping tussen beide werelden is meesterlijk gedaan.
• t meest origineel, met de meeste achtergrond. Het las plezierig.
• De geleidelijke verschuiving van stoomschip naar oorlogsschip, eerst subtiel, dan onontkoombaar, creëert een geweldige spanningsboog. De verklaringen blijven logisch binnen de eigen mythologie, wat het verhaal geloofwaardig grimmig maakt.
• Erg spannend verhaal, mooi beschrijvend geschreven waardoor je echt meegenomen wordt in het verhaal.
• Het personage Maurits functioneert uitstekend als ankerpunt: nuchter genoeg om te twijfelen, gevoelig genoeg om te reageren op het bovennatuurlijke. Zijn perspectief maakt de escalatie tastbaar en emotioneel betrokken.
• Thematisch is het verhaal bijzonder rijk: koloniale erfenis, militaire macht, schuld, verdrukte geschiedenis die terugvecht — alles resoneert zonder preektoon. Het slotbeeld, waarin verleden en heden definitief samenvallen, is zowel huiveringwekkend als elegant opgebouwd.
• Een goed geschreven verhaal waarin het roemruchte verleden van een VOC schip wordt herbeleefd op spookachtige wijze.

9^de – Onder een hoedje te vangen – Laura Scheepers

• De sfeer van historisch Amsterdam gecombineerd met bovennatuurlijke recherche is fantastisch gedaan. Quirijn is tegelijk nuchter en magisch geschoold, wat het verhaal geloofwaardig én charmant maakt.
• Theresa groeit prachtig door het verhaal heen. Haar scherpe observaties bij het lijk en haar rol in het ritueel tonen een subtiele, overtuigende karakterontwikkeling zonder clichés.
• De Alp-mythologie wordt overtuigend verweven met recherchewerk. De ontmaskering via het ‘hoedje’ en de foto’s levert een heerlijke mix van folklore en detective op.
• De ritueelscène is indrukwekkend: concreet, zorgvuldig opgebouwd en spannend. Het gebruik van kruiden, kaarsen en berkenhout voelt authentiek en versterkt de spanning enorm.
• Wat het verhaal bijzonder maakt, is hoe warm en menselijk Quirijn en Theresa samen zijn. Hun samenwerking geeft emotionele grond onder het bovennatuurlijke. Daardoor blijft het geheel sterk resoneren.

10^de – Paradies Verloren – Maarten Luikhoven

• Wat een prachtige, weidse SF-schets. De combinatie van biotechnologisch ruimteschip en infiltratieagent voelt origineel en dreigend. Het was alsof ik een verloren Asimov-miniroman las.
• De wereldbouw is geweldig. Die meritocratische samenleving is zo overtuigend dat de uiteindelijke manipulatie door Loki des te harder binnenkomt. Fascinerend én pijnlijk.
• Ik vond het bijzonder hoe sympathiek Loki eerst lijkt, terwijl je langzaam beseft wat hij eigenlijk doet. Dat morele kantelpunt was echt ijzingwekkend.
• De twist dat Schip religie wil importeren als wapen… briljant en sinister tegelijk. De laatste alinea gaf me rillingen. Dit smaakt naar een grotere cyclus.
• Ik bleef vooral hangen in de dubbelheid: een paradijs dat uit zichzelf vooruitgang zoekt, en een ‘god’ die besluit het terug de middeleeuwen in te duwen. Verontrustend goed geschreven.
• De stijl leest heerlijk soepel, ondanks de enorme schaal. Het idee dat Loki’s massaal worden uitgezet om religieuze conflicten te starten vond ik echt beklemmend en indrukwekkend uitgewerkt.

11^de – Het truffelveld – Jan J.B. Kuipers

• Zo overtuigend neergezet, dat het zomaar de werkelijkheid zou kunnen zijn. Prima opgebouwd naar , kleurrijk van stijl, leest goed. De menselijke drijfveren getoond in een donkere, als het ware omgekeerde lachspiegel. Wordt het dan een treurspiegel?
• Wat een rijke, donkere vertelling. Dat Truffelveld vol botten, zout en magie voelt meteen als een plek waar je beter ver vandaan blijft.
• Aphweila’s verandering tot rookachtig wezen vond ik tegelijk tragisch en prachtig beschreven. Het voelt als een pervers sprookje over vaders die niet opletten.
• Jaak uit de Wilde Jacht is fantastisch bedacht. Half hond, half dode, half filosoof. Elke scène met hem tilt het verhaal naar een hoger, mythisch niveau.
• De alruin in haar ingewanden, die tijdens de kus naar de burggraaf overspringt… onsmakelijk en briljant. Dat is precies de soort wraak waar je heimelijk van geniet.
• Ik hou van hoe alles verweven is: ketterij, heiligenrelieken, truffels, alruin, de Kluis. Het voelt als een compleet, levend middeleeuws universum in één verhaal.
• Het slot met Cassius en Ilin voor de open deur is subtiel, bijna teder. Na alle duisternis ineens een klein, menselijk sprankje hoop.

12^de – Dansers beat – Django Mathijsen

• Die fabriek, die stinkende pijpen, die musiti-truukjes… het voelt allemaal zó levend. Het einde op het plein gaf me kippenvel. Pure onderdrukking én verzet.
• Ik vond het geweldig hoe ritme en geluid echt een wapen worden. De hele wereld is vijandig, maar die beat maakt mensen ineens één front.
• De Danser is een mythisch figuur én mens tegelijk. Zijn bravoure, zijn opoffering, en dan die voeten onder de guillotine… zeldzaam heftig beeld.
• Geweldig verhaal waar je de muziek gewoon hoort tijdens het lezen. De hele sfeersetting is magnifiek. Duister en naar en ongezellig, met de muzikale rebellen als tegenwicht. Ik schreeuwde “NEE” mee met de aanwezigen in het boek, aan het eind.
• Dansers beat toont hoe muziek binnen een repressief systeem zowel onderdrukkend als bevrijdend kan werken. De musiti-technologie vormt een structuur waarin ritme directe sociale macht heeft. De Danser belichaamt muzikale rebellie: zijn lichaam wordt een akoestisch middel dat gezag verstoort. Cecilia’s blik verbindt trauma met luisteren als kritisch handelen. De slotmaat, een eenvoudige vierkwarts, fungeert als collectieve synchronisatie, waarin muziek even een vorm van gedeelde, subversieve autonomie wordt.
• De technische details van de musiti-installaties zijn heerlijk nerdy, maar blijven begrijpelijk. Je hoort bijna de akkoorden door de fabriek dreunen terwijl je leest.

13^de – Lunch in het gras – Joost Uitdehaag

• Futurefiction waarin Social Media nog veel belangrijker is geworden dan het nu is. Erg mooi uitgewerkt hóe belangrijk! De verandering in normen, waarden en gewoontes deed in eerste instantie bevreemdend aan. Dit is beslist een verhaal om vaker te lezen, het zit vol met laagjes.
• De botsing tussen kunst en moraal is geweldig uitgewerkt. De Bubbel maakt alles benauwd, maar de scène met Redbot opent precies de juiste, surrealistische deur naar vrijheid.
• Invoelbaar hoofdpersonage en sterke thematiek. Knap hoe de schrijver zich zo goed in een vrouw kan verplaatsen.
• De absolute topper. Relevant, interessant, leest lekker, en het is spannend.
• Het raakte me hoe ze alles kwijtraakt door één afwijking in de norm. De wereld is eng geloofwaardig, maar de finale is schitterend triomfantelijk.
• Wat mij betreft het beste verhaal in deze bundel. Heel knap gedaan en biedt daadwerkelijk stof tot nadenken over onze maatschappij.

14^de – Vaders dochter, moeders liefde – Jaap Boekestein

• ‘Morgen is mama van mij’ van Kinderen voor Kinderen spookte een beetje door mijn hoofd toen ik dit korte verhaal las, puur omdat het thema een beetje hetzelfde is. Maar Jaap Boekestein gaat er een totaal andere kant mee op dan Kinderen voor Kinderen en dat is des te beter, want dat maakt dat het één van mijn favoriete verhalen is. Een leuk verhaal over onrecht dat dusdanig wordt beloond en voor mij een genot van begin tot eind.
• Een rauw, prachtig duister verhaal. De stem van Anemoon is tegelijk wreed, tragisch en ontstellend menselijk. Vooral de scène met Marcus’ val en de geboorte van haar zoon blijft lang nazinderen.
• Wat een intens stuk. Het begint als gotische familiedrama, maar ontaardt langzaam in iets veel grimmigers. De relatie tussen macht, liefde en monsterlijkheid is schitterend uitgewerkt.
• De stijl is heerlijk giftig. Anemoon is tegelijk slachtoffer en dader, en je weet soms niet of je moet gruwen of bewonderen. Dat maakt het zo sterk.
• Het verhaal onderzoekt op fascinerende wijze hoe liefde, eigenaarschap en geweld vervlochten raken in Anemoons perspectief. De bovennatuurlijke elementen versterken haar psychologische vervorming, terwijl de ontmoeting met Ilsa haar macht illusoir blijkt. Een compacte, gelaagde studie in gotiek en vrouwelijke autonomie.

15^de – Telecratie – Finn Audenaert

• Een heerlijk satirisch verhaal over een originele manier om een nieuwe regering te kiezen. Fris geschreven.
• Telecratie deed me denken aan Hunger Games.
• De opzet voelt tegelijk absurd en akelig geloofwaardig. De mix van televisie, politiek en pure showbiz maakte het spannend én ongemakkelijk. Het eindbeeld blijft echt hangen.
• Wat een scherpe satire. De verkiezing als dodelijk spelprogramma vond ik briljant bedacht. De personages zijn karikaturaal, maar precies daardoor zo treffend in deze bizarre wereld.
• De tekst legt feilloos bloot hoe propaganda, ego en televisie versmelten tot één machtsinstrument. De spanning bouwt subtiel op tot het ijzingwekkend ironische slotbeeld.
• Lekker vlot, heerlijk cynisch. Ik moest lachen én huiveren tegelijk: die kandidaten die elkaar letterlijk opruimen voor zendtijd. Het zegt pijnlijk veel over moderne politiek.

16^de – De wondere wereld van onze bijen – Charles van Wettum

• ‘De wondere wereld van onze bijen‘ laat zien dat Charles van Wettum zich elk jaar verder blijft ontwikkelen. Een geweldig SF-idee leidt tot onvervalste horror.
• Ik krijg een heel ongemakkelijk gevoel van dit verhaal en dat zijn naar mijn smaak vaak de beste verhalen. Het is typische horror met een sci-fi-tintje eromheen, zoals Black Mirror; hier kan ik zelfs zeggen dat het verhaal me dieper raakt dan de Black Mirror-equivalent. Ik kijk voorlopig even anders tegen bijen aan.
• Wat een heerlijk verontrustend verhaal. Het begint bijna luchtig, maar eindigt in pure paniek. Die scène met Mathilde’s mond blijft nog lang door je hoofd spoken.
• De opbouw is geweldig: eerst technologie, dan evolutie, en dan totale horror. De bijen in haar keel… ik moest echt even stoppen met lezen.
• Fantastisch hoe het verhaal van studentenuitstapje naar existentiële dreiging glijdt. De combinatie van wetenschap en paniek werkt verrassend goed en voelt akelig realistisch.
• De auteur weet technologische evolutie op een grimmige, bijna biologische manier te presenteren. De verschuiving van rationele uitleg naar nachtmerrieachtige confrontatie is subtiel en bijzonder effectief.
• De finale is ronduit huiveringwekkend. De digibijen als autonome, carnivore microdrones creëren een sfeer van onafwendbare doom. De scène in Mathildes keel is zeldzaam intens en literair sterk uitgevoerd.

17^de – Winterval – Maarten Luikhoven en Mike Jansen

• Het verhaal is zo lichamelijk en confronterend dat ik soms letterlijk terugdeinsde. Toch bleef ik doorlezen, juist omdat die wereld zo intens en overtuigend wordt neergezet.
• Die imps en parasitaire processen. Je voelt bijna elke pijnscheut. Het is hard, maar nergens gratuit, en daardoor onweerstaanbaar meeslepend. Lekker Grimdark.
• De sfeer is beklemmend en rauw. De strijd voelt echt, bijna tastbaar, en de personages dragen hun wonden op een manier die meteen binnenkomt.
• Ik vond de wereldbouw fascinerend: alles is smerig, gevaarlijk, maar vol logica. Het soort verhaal dat je niet snel vergeet, hoe ongemakkelijk het ook wordt.
• De auteur durft duidelijk risico’s te nemen. De mix van afschuw, tragiek en koppige heldhaftigheid maakt het verhaal verrassend emotioneel, ondanks alle gruwel.

18^de – De grootschalige omzetting van complexe verbindingen tot monomoleculair stof in oer-singulariteiten en de implicaties voor interstellaire reizen in multi-generationele situaties, een studie naar de entropische aspecten van degeneratieve fluctuaties in populatie-ontwikkelingen – Mike Jansen

• Wat een ongelooflijk ambitieus stuk wereldbouw. Het deed me sterk denken aan het betere werk van Asimov: die enorme tijdvakken, politieke cycli, morele systemen en wetenschappelijke speculaties die allemaal samenkomen in een overkoepelend onderzoek. Ik bewonder de moed om zo’n gigantische geschiedenis samen te persen tot iets dat toch coherent blijft. Tegelijk moet ik toegeven dat de hoeveelheid namen, rapporten, verschuivende regimes en technische verklaringen soms bijna overweldigend werd, alsof ik zelf in dat archief zat te worstelen met eeuwen aan data. Maar precies daardoor had ik ook veel plezier: het verhaal straalt intellectuele ambitie uit en beloont de lezer die bereid is diep mee te denken.
• Complex maar intrigerend. Ik moest soms teruglezen, maar dat enorme universum en die geschiedenis maakten het wel bijzonder boeiend.
• Een uitdagende tekst die indrukwekkend veel historische en wetenschappelijke lagen verweeft. Soms veeleisend, maar uiteindelijk uitzonderlijk rijk en prikkelend.
• Het verhaal functioneert als een pseudo-wetenschappelijke kroniek waarin macrohistorische patronen, technologische evolutie en epistemologische twijfel samenvloeien. De dichte structuur vraagt inzet, maar levert een opmerkelijk gelaagde leeservaring op voor de volhardende lezer.
• Dit verhaal is een uitgebreid verslag van een onderzoeker (meer een chroniqueur vanwege de enorme tijdslijn) uit de toekomst over het verloop van een sterrenreis gedurende meerdere generaties, wat er fout ging en de effecten van die fouten en straling op de reizigers. Ik vond het heel interessant om te lezen wat er allemaal gebeurde op het sterrenschip en hoe dat de generaties die erin leefden op een negatieve manier beïnvloedde. De gebeurtenissen en de effecten op de mensen waren goed verzonnen. Ik zet het verhaal op drie en niet op twee omdat er geen emotie voelbaar is van een personage. Het leest echt als een heel interessant en origineel verslag.

19^de – Gezelschap – Frank Roger

• Op een leuke wijze gebracht dat zelfs om de eenzaamheid op te lossen de advertenties ons op allerlei manieren worden opgedrongen.
• Slim verhaal over eenzaamheid en technologie. Die AR-partner voelde eerst gezellig, daarna vooral ongemakkelijk. Sterk einde.
• Heel herkenbaar: eerst gratis lokken, dan reclame. Vond de laatste scène verrassend nuchter en grappig wrang.
• Elegante satire. De rustige verteltoon versterkt juist de onderliggende kritiek op consumptie en digitalisering.
• Mooi opgebouwd. Je voelt precies wanneer Martha verandert van gezelschap in verkoper.
• Lekker kort, duidelijk en toch raak. De hele opzet voelt akelig echt.

20^ste – Manjit – Ruben De Baerdemaeker

• Echt een sterk verhaal. Eerst lijkt het een gewone goochelshow, maar het wordt steeds spannender en serieuzer. Dat gedoe met dat Genootschap en de machine was verrassend goed gedaan.
• De auteur verweeft historische Londen-sfeer met een bijna magisch-realistische verkenning van macht, manipulatie en koloniale spanning. De tragedie rond Manjit, en haar transformatie, geeft het verhaal een onverwachte symbolische diepgang
• Mooi verteld, met dat mysterieuze sfeertje in Londen. Manjit blijft je bij, zeker door dat heftige einde. Het leest als een avontuurlijk verhaal met een droevige ondertoon.

21^ste – De plant ziet je wel – Johan Klein Haneveld

• Een indringend portret van een scheef gegroeid huwelijk en een dreiging van buitenaf die goed is opgebouwd. Briljante eindzin ook.
• Het verhaal werkt sterk doordat de dreiging langzaam groeit. De plant die steeds meer imiteert en uiteindelijk Hannes vervangt, maakt het slot heftig en benauwend.
• De geleidelijke metamorfose van de tuin naar een quasi-intelligent ecosysteem is bijzonder effectief. De vervanging van Hannes door een plantaardige dubbel fungeert als luguber hoogtepunt, waarbij het alledaagse naadloos in biologische horror overvloeit.
• Het begon gewoon als een vrouw in haar tuin, maar werd steeds creepy. Die plant die alles nadoet, zelfs haar man… dat voelde echt naar. Heel goed opgebouwd.

22^ste – De sterren, de eenzaamheid – Edward van Egmond & Paula Sheperd

• Prachtig sfeervol en best emotioneel. Dat gevoel van alleen zijn in zo’n enorme leegte kwam echt binnen. Mooi tempo ook, nergens te druk of te ingewikkeld.
• Het verhaal leest lekker rustig maar blijft spannend op de achtergrond. Vooral hoe de personages elkaar proberen vast te houden ondanks alles vond ik sterk gedaan.
• Het verhaal combineert de grootsheid van de ruimte met heel persoonlijke emoties. Juist die tegenstelling maakt het sterk. De eenzaamheid voelt echt, en de band tussen de personages geeft het geheel een mooie, menselijke kern.
• Een mooi geschreven verhaal met een verrassend einde. Ruimte blijft een mysterie, we weten nog lang niet alles.

22^ste – Hart En Ziel – Luc Geeraert

• Prachtig verhaal over de eerste grote liefde en de magie daarvan. In dit verhaal keert de magie zich tegen de terugdenkende, mannelijke hoofdpersoon. Uitstekend geschreven. Wat een machteloze weemoed, wat een oprechte emotie.
• Mooi, beetje pijnlijk verhaal. Je voelt de gemiste kansen en hoe hij blijft hangen tussen vroeger en nu. Het leest soepel, maar blijft toch goed in je hoofd zitten.
• Een subtiel gecomponeerd verhaal waarin rouw, herinnering en zelfbeeld voorzichtig in elkaar grijpen. De stem van de verteller is verfijnd en melancholisch, zonder sentimenteel te worden.
• Het verhaal raakt doordat het laat zien hoe iemand blijft worstelen met verlies en verwachtingen. De rustige toon werkt goed en maakt de emotionele momenten geloofwaardig en herkenbaar voor de lezer.

24^ste – De tranen van onze lieve heer – Maarten Luikhoven & Finn Audenaert

• Het verhaal verweeft religieuze symboliek met existentiële onzekerheid op een verfijnde manier. Vooral de ambigue relatie tussen persoonlijke devotie en onverklaarbare fenomenen functioneert thematisch bijzonder krachtig.
• Mooi geschreven en best aangrijpend. Die mix van geloof, twijfel en dat rare wonderlijke gebeuren zette me echt even aan het denken. Had meer diepgang dan ik verwachtte.

25^ste – Tussen zegen en vloek – Edward van Egmond

• Kort maar zeer intens. Ongelofelijke emotionele impact voor zo’n compact verhaal. Veel aandacht voor plichtsbesef en eer in dit verhaal. Een originele en exotische setting voor een fantasyverhaal. Strakke stijl. Elke zin zit juist. Een juweel.
• Vond het best heftig hoe die leerling steeds tegen z’n eigen koppigheid aanliep. Die scene met de Stiller van Harten bleef hangen. Mooie mix van vechten en gevoel.
• Dat gedoe tussen hem en die meester voelde echt. Je merkt dat hij wil bewijzen dat hij meer kan, maar dat kost ’m bijna alles. Lekker spannend stuk fantasy.
• Het verhaal werkt sterk door de juxtapositie van fysieke discipline en morele inkeer. De confrontatie met de Stiller van Harten fungeert als katalysator voor persoonlijke transformatie, waardoor de thematiek rond trots, nederigheid en zelfkennis overtuigend wordt uitgewerkt. Mooi verhaal.

26^ste – Geestesoproeping – Eddy C. Bertin & Brenda Bertin

• Sterk plot en mooie beelden. Helemaal het beeld van de schrijver in zijn schrijfkamer blijft hangen.
• Heerlijk die SFF-verhalen die als een doodnormaal verhaal beginnen en dan ineens met een plottwist je op het verkeerde been zetten. Het begint met een gevoel dat menig schrijver kent, maar het eindigt op een manier die je niet aan ziet komen – en daarom krijgt het ook van mij een volle rating. Ik heb genoten!
• Lekker ouderwets spannend, zo’n spookverhaal. Geen poespas, gewoon rechttoe rechtaan griezelen. Vond ik eigenlijk best fijn lezen.

26^ste – Quantumdochter – Erwin Colson Thimister

• Dit is een leuke tijdmachine-variatie die paradoxaal genoeg een beetje modern en een beetje ouderwets aandoet.
• Best een gaaf idee, maar ik voelde weinig bij de mensen erin. Het blijft wel hangen, je blijft erover nadenken, dus vandaar in mijn top.
• Lekker duidelijk verhaal, al was het soms wat koel. Die wetenschappelijke dingen zijn interessant, maar ik miste een beetje hart erin.

19-09-2025 – de juryuitslag is bekend. Proficiat aan de geselecteerde auteurs.
We hebben uiteindelijk 110.000 woorden geselecteerd op basis van de score.

• We gaan verder met de eindronde, 65 verhalen,
  waarbij de juryleden de verhalen grondig bestuderen
  en een rangorde bepalen.
• 02-9-2025 – uitslagen tweede ronde EdgeZero editie 2025
• tijd: 20:00
• verhalen die wel doorgaan
• #003, #005, #006, #010, #012, #013
  #015, #016, #017, #019, #023, #024
  #025, #028, #030, #032, #033, #034
  #035, #036, #038, #039, #053, #054
  #059, #061, #068, #080, #082, #090
  #091, #100, #102, #113, #118, #119
  #123, #126, #173, #184, #195, #199
  #200, #205, #206, #217, #220, #228
  #230, #234, #241, #246, #254, #255
  #279, #284, #287, #308, #319, #321
  #331, #332, #333, #335, #337
• verhalen die niet doorgaan
• #002, #004, #007, #008, #009, #018
  #020, #021, #022, #026, #027, #029
  #031, #048, #049, #050, #052, #055
  #056, #058, #060, #063, #064, #065
  #066, #067, #074, #075, #076, #079
  #083, #087, #088, #095, #097, #101
  #103, #105, #106, #111, #112, #125
  #129, #132, #136, #138, #139, #150
  #158, #159, #178, #180, #181, #189
  #191, #192, #193, #196, #197, #202
  #208, #211, #212, #213, #214, #225
  #226, #227, #232, #237, #243, #247
  #249, #250, #257, #258, #265, #267
  #271, #275, #280, #282, #283, #285
  #286, #311, #330, #334, #339
• 27-7-2025 – uitslagen eerste ronde EdgeZero editie 2025
• tijd: 20:30
• Verhalen wel door naar de 2de ronde
• #002, #003, #004, #005, #006, #007
  #008, #009, #010, #012, #013, #015
  #016, #017, #018, #019, #020, #021
  #022, #023, #024, #025, #026, #027
  #028, #029, #030, #031, #032, #033
  #034, #035, #036, #038, #039, #048
  #049, #050, #052, #053, #054, #055
  #056, #058, #059, #060, #061, #063
  #064, #065, #066, #067, #068, #074
  #075, #076, #079, #080, #082, #083
  #087, #088, #090, #091, #095, #097
  #100, #101, #102, #103, #105, #106
  #111, #112, #113, #118, #119, #123
  #125, #126, #129, #132, #136, #138
  #139, #150, #158, #159, #173, #178
  #180, #181, #184, #189, #191, #192
  #193, #195, #196, #197, #199, #200
  #202, #205, #206, #208, #211, #212
  #213, #214, #217, #220, #225, #226
  #227, #228, #230, #232, #234, #237
  #241, #243, #246, #247, #249, #250
  #254, #255, #257, #258, #265, #267
  #271, #275, #279, #280, #282, #283
  #284, #285, #286, #287, #308, #311
  #319, #321, #330, #331, #332, #333
  #334, #335, #337, #339
• Verhalen niet door naar de 2de ronde
• #001, #011, #014, #037, #040, #041
  #042, #043, #044, #045, #046, #047
  #051, #057, #062, #069, #070, #071
  #072, #073, #077, #078, #081, #084
  #085, #086, #089, #092, #093, #094
  #096, #098, #099, #104, #108, #109
  #110, #114, #115, #116, #117, #120
  #121, #122, #124, #127, #128, #130
  #131, #133, #134, #135, #137, #140
  #141, #142, #143, #144, #145, #146
  #147, #148, #149, #151, #152, #153
  #154, #155, #156, #157, #160, #161
  #162, #163, #164, #165, #166, #167
  #168, #169, #170, #171, #172, #174
  #175, #176, #177, #179, #182, #183
  #185, #186, #187, #188, #190, #194
  #198, #201, #203, #204, #207, #209
  #210, #215, #216, #218, #219, #221
  #222, #223, #224, #229, #231, #233
  #235, #236, #238, #239, #240, #242
  #244, #245, #248, #251, #252, #253
  #256, #259, #260, #261, #262, #263
  #264, #266, #268, #269, #270, #272
  #273, #274, #276, #277, #278, #281
  #288, #289, #290, #291, #292, #293
  #294, #295, #296, #297, #298, #299
  #300, #301, #302, #303, #304, #305
  #306, #307, #309, #310, #312, #313
  #314, #315, #316, #317, #318, #320
  #322, #323, #324, #325, #326, #327
  #328, #329, #336, #338, #340
• teruggetrokken ivm publicatie:
• #107

• 6 juni, 00:02 – We gaan de eerste slushronde in met 339 verhalen. Aan de slag maar. Op deze pagina verschijnen gedurende juni de eerste uitslagen.
• Hier verschijnen de uitslagen van de 10de EdgeZero editie
• We zijn inmiddels de 200 verhalen gepasseerd. Dat betekent dat er een extra tussenronde komt, vergelijkbaar met de vorige editie.