EdgeZero Verhalenwedstrijd & Uitgeverij
‘Ik wil niet dat je gaat.’ Door de tranen zag Irina de wereld als door een beregend raam. Ze hief een hand naar Jeffs gezicht. Hij sloot zijn ogen, kantelde zijn hoofd een beetje en drukte zijn wang tegen haar handpalm. Ook zij sloot haar ogen. Voelde hoe hij zijn hand over de hare legde,…
‘Hé, je had helemaal niet verteld dat je ex gaat exomigreren,’ zegt Nils tussen neus en lippen door, ergens tijdens ons derde biertje. Het geroezemoes van het café lijkt in één klap te verstommen, alsof iemand de geluiddempers in mijn implantaten plotseling aan heeft gezet. Ik kijk met een ruk op van mijn biertje en…
Kort voor ik jou ontmoette, probeerden mijn kompanen me nog op andere gedachten te brengen. ‘Je gaat alles verliezen, Finneas,’ bezwoeren ze me. ‘Je zal niet naar de ruimte mogen. Doe het gewoon niet!’ ‘Maar dit is mijn laatste kans,’ wierp ik tegen. ‘Bijt dan nog één keer door!’ We liepen door een noordelijke buitenwijk…
Het begon niet met een debat, of een crisis, of een stem. Het begon met een handtekening. Zwart op wit. Onuitwisbaar. Gerrit van Drunen zette zijn Montblanc neer met theatrale traagheid, alsof zelfs zijn gebaren wetten konden schrijven. Zijn glimlach, smal als een scheermes, weerkaatste in de flits van camera’s. Buiten, op het Plein, klonk…
Jehannes Arminius van Straaten stikte bijna van de ingehouden verwachting en het overweldigende gevoel van eerbied nu de metersdikke kluisdeur van het doemsdag-archief geopend werd. Samen met zijn collega-onderzoekers was hij door de Synode al in 2275 aangewezen deel uit te maken van het team dat de eindeloze archieven van onze voorvaderen en -moederen zou…
Vanachter de boom zie ik het kampvuur. Daaromheen een soort mist, een wolk die af en toe zo dik is dat zelfs het vuur wordt verduisterd. En hoor ik daar stemmen? Gillen? *** ‘Graag introduceer ik onze volgende spreker. Doctor Ignatius Dons is specialist op het gebied van digibijen, hij zal ons tijdens…
Ik heb geslapen. Duizend jaar of meer. Mijn doel was een cluster dicht op elkaar gepakte gele sterren, gelegen aan een van de verste armen van de Melkweg. Die heb ik bereikt, hoewel de oversteek door voornamelijk lege ruimte in de afgelopen driehonderd jaar mijn systemen bijna uitgeput heeft. De eerste zon die ik aandoe…
Telecratie is de overtreffende trap van democratie. Dit systeem berust op de controle van politici door het volk, en omgekeerd, via de televisie, het enige staatsmedium. Telecraten organiseren verkiezingen die elke vorm van twijfel uitsluiten. Deze bestuursvorm werd ingevoerd in het jaar 2028. Uit: Handboek voor de jonge telecraat, 2043, staatspublicatie van de Partido Laborista….
Alles was zwart. Ik bedoel dan niet het zwart dat je ziet wanneer het nacht is en je het licht uitdoet, of het zwart wanneer je je ogen sluit. Nee, ik bedoel het zwart van de leegte die in je herinnering gaapt na een diepe, droomloze slaap. Er was geen enkele gewaarwording. Geen licht, geen…
De opdracht leek simpel. Joanne stuurde haar verkenner voorbij de buitenarm van Orion, langs de Varganevels en dan het grote niets in. Wekenlang was er niets dan stof en puin dat langzaam overging in het pure vacuüm tussen de sterren. Het uitzicht vanuit de commandoruimte werd steeds saaier, hier en daar kleine puntjes, sterren of…