EdgeZero Verhalenwedstrijd & Uitgeverij
Quirijn stond naast de metalen tafel waarop het stoffelijk overschot lag. ‘Hoelang is het nou geleden dat ik zei dat de politie een arts in dienst moet nemen om het lijk te onderzoeken?’ ‘Toen je hier nog werkte al, jaar of drie geleden?’ ‘Vier,’ zei Quirijn afwezig. ‘Ik werd in 86, in het cholerajaar, ontslagen.’…
Ik heb geslapen. Duizend jaar of meer. Mijn doel was een cluster dicht op elkaar gepakte gele sterren, gelegen aan een van de verste armen van de Melkweg. Die heb ik bereikt, hoewel de oversteek door voornamelijk lege ruimte in de afgelopen driehonderd jaar mijn systemen bijna uitgeput heeft. De eerste zon die ik aandoe…
Telecratie is de overtreffende trap van democratie. Dit systeem berust op de controle van politici door het volk, en omgekeerd, via de televisie, het enige staatsmedium. Telecraten organiseren verkiezingen die elke vorm van twijfel uitsluiten. Deze bestuursvorm werd ingevoerd in het jaar 2028. Uit: Handboek voor de jonge telecraat, 2043, staatspublicatie van de Partido Laborista….
‘Wat ben jij voor een plant?’ Geertje Kuier boog zich voorover. Haar snoeischaar was blijven steken terwijl ze een lichtgroene scheut van de rozenplant knipte. De stengel bleek niet van de struik afkomstig te zijn, maar kwam op een andere plek uit de grond. De bladeren hadden echter dezelfde kleur en dezelfde vorm als die…
‘Stop!’ riep ik. Axel ging meteen vol in de remmen en keek me verdwaasd aan. ‘Rij eens een klein stukje terug, naar dat parkeerplekje daar.’ Zodra we stilstonden, stapte ik uit en liep naar de houten vangrail langs de overliggende berm. Het klopte: een baai met een okerkleurig zandstrand, een drooggevallen haventje met kleine vissersbootjes…
Het zacht-gedempte licht van zijn studio ontving hem warmblauw, in een poging om het gezellig te maken, maar August Lamberts vloekte en floepte met een vlugge vingerbeweging de plafondlichten aan, zodat heel de kamer dadelijk in een klinisch koud-wit licht kwam te baden. Als er al iets was wat hij momenteel beslist niet wenste, was…
1. Jens Grendel was een aan lagerwal geraakte magiër. Niet heel raar, alle magiërs waren verslaafde malloten die hun hersenen opbrandden met het snuiven van m-poeder. Maar in de heldere momenten die ze hadden, konden ze de mooiste magie bedrijven. ‘Doe me nog een gint, Rocco,’ zei hij tegen de barman van de Jonker…
Alles was zwart. Ik bedoel dan niet het zwart dat je ziet wanneer het nacht is en je het licht uitdoet, of het zwart wanneer je je ogen sluit. Nee, ik bedoel het zwart van de leegte die in je herinnering gaapt na een diepe, droomloze slaap. Er was geen enkele gewaarwording. Geen licht, geen…
Toen ik Manjit ontmoette, niet onder de meest eerbare omstandigheden, was die een vrouw. De avond was gevallen en de mist, die de hele dag niet echt was opgeklaard, was nog dikker geworden. Het was met tegenzin dat ik het huis verliet en een rijtuig zocht, en het was met nog meer tegenzin dat ik…
De opdracht leek simpel. Joanne stuurde haar verkenner voorbij de buitenarm van Orion, langs de Varganevels en dan het grote niets in. Wekenlang was er niets dan stof en puin dat langzaam overging in het pure vacuüm tussen de sterren. Het uitzicht vanuit de commandoruimte werd steeds saaier, hier en daar kleine puntjes, sterren of…